چاردیواری
از طبابت پ.ن: طبیب بی دارو، حکایتش همان زنبور بی عسل است و عالم بی عمل!! مرمر آدما دو جا آرزوی مرگ می کنن: وقتی بالای قله ی خوشبختی ایستاده ن! مرمر
شهرتی بیش برایم نمانده ست
چشم به دستانی ندوز
که مرهم زخم خویش را هم ندارند!
با حرف که طبابت نمی کنند
می کنند؟؟ نوشته شده در ۱۳۸٦/٤/۱٢ساعت
۱٢:٥۳ ب.ظ توسط مرمر نظرات () |
وقتی ته دره بدبختی افتاده ن! نوشته شده در ۱۳۸٦/٤/۱٠ساعت
۱:۳٠ ب.ظ توسط مرمر نظرات () |
| Design By : Night Skin |
