از تماشات سیر نمی شوم...
نه از برای مستی چشمهات٬
یا سرخی لبخندت...
نه از برای سرو قامتت٬
یا مهربانی پیچ موهات...

از تماشات سیر نمی شوم
از برای آنکه
مَردم را در تو می بینم
که با من گام برمی دارد٬
می دود٬
می ایستد٬
پیر می شود٬
خم می شود٬
اما
بازوی حمایتگرش هرگز
حلقه اش را از دور لرزان تنم
آزاد نمی کند...

مَردم را در تو می بینم
که پیوسته می رقصد و
می رقصد و
می رقصد٬
با هر ساز من...
مردی که با من می نشیند٬
بر می خیزد٬
و گره اخم هام را
به بوسه ی لبخند می گشاید....

مردم را در تو می بینم
و از تماشاش٬
از تماشات٬
سیر نمی شوم!

نوشته شده در ۱۳۸٧/٢/٢٩ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ توسط مرمر نظرات () |